Een haiku is een Japanse dichtvorm zonder rijm, bestaande uit drie delen van respectievelijk vijf, zeven en vijf lettergrepen. Ik vond het resultaat geniaal. Van het verslag wel te verstaan. Niet van de wedstrijd. Alle ingrediënten van de kloppartij zaten er in verwerkt. De gene die de kunst verstaat tussen de regels door te lezen zal de wedstrijd van vorige week van minuut tot minuut kunnen navertellen. Het leek dan ook een reuze idee deze Japanse dichtvorm zonder rijm als een rode draad door het seizoen te laten lopen. Ik zie daar toch van af. Het wedstrijdverslag van afgelopen week heeft namelijk een grote rol gespeeld op het spel van deze zondag. Tegen Blokkers 4 voetbalden we als een Japanse dichtvorm zonder rijm.
Het was niet zo sterk wat Winkel vanaf het fluitsignaal liet zien. Ook voor het fluitsignaal niet overigens. Er lukte zo af en toe wat, maar dat was niet genoeg. De onzekerheid sloop in het spel van Winkel. Niet dat Blokkers veel kansen kreeg, maar Winkel stelde er weinig tegenover. Positief was de rust in de opbouw, minder was de rust op alle andere momenten. Er leek een gelatenheid op de ploeg neer te dalen die het grootschalig meegereisde legioen verbaasde. Wie was dat eenzame meisje trouwens welke klaarblijkelijk bij Winkel hoorde? De brilstand leek de ruststand te worden tot dat Daan Smit de bal geweldig op de pantoffel nam. Onhoudbaar vloog de bal de verre kruising in. Toch nog met een voorsprong en Pim de kleedkamer in waar we acht minuten de tijd kregen (excl. de tijd voor de heen en terugreis naar het speelveld) om na de valse start de spelersneuzen weer de zelfde kant op te krijgen.
De start van de tweede helft beloofde veel goeds, Winkel opende feller dan eerder het geval was. Maar achtereenvolgens een afgeslagen corner (waar de Witte Panter nog goed bij zat), een lucky-goal en een buitenspeldoelpunt zorgden binnen een kwartier na rust voor een 3-1 achterstand. Dat was even slikken, en waarschijnlijk slikte een deel van de ploeg daar de onzekerheid ook mee weg, want langzaamaan kwam onder leiding van de presidentiële garde de swing in de ploeg. Winkel begon uitgespeelde kansen te creëren, hield de bal langer in de ploeg en veroverde bij balverlies de bal steeds sneller weer terug. Niet snel na de stijgende lijn steeg captain Ronald Bijvoet na een goede corner van Huub boven iedereen uit om onhoudbaar de 3-2 binnen te koppen. Voor de ogen van de toeschouwers begon Winkel te groeien als team, er kwam zelfvertrouwen in de groep, vertrouwen in elkaar en het doel van dit seizoen werd duidelijk. Winkel drukte stevig door en de gelijkmaker hing tien minuten lang in de lucht. De eer leek voor Rick Fijnheer maar zijn afstandschot belandde snoeihard op de lat. De goed leidende scheidsrechter gunde Winkel de tijd en trok terecht veel blessuretijd bij. In de 91ste minuut was het opnieuw Daan Smit die uit een loepzuivere voorzet van Huub hard de bal tussen de palen kopte. Drie tegen drie met nog vijf minuten blessuretijd te gaan. Even een counter van Blokkers, Winkel verder heer en meester. De winnende viel helaas niet.
Jammer dat we zo begonnen aan de wedstrijd. Toen we de schroom van ons afgooiden bleek dat we weldegelijk kwaliteit in huis hebben. De Japanse dichtvorm zonder rijm waarmee werd gestart, groeide vanaf de 65ste minuut uit tot een kleine Franse spreuk die nog verder kan groeien: liberté, égalité, fraternité.
Volgende week thuis tegen DESS 2. Dan rekenen we opnieuw op massale support en behandelen we een bekend Italiaans gezegde.
